Hij was toch heel normaal
nooit iets aan hem gemerkt
een heel vriendelijk persoon
gewoon…zoals alle buren

 

 

Een psychische aandoening treft bijna de helft van de Nederlanders ooit in zijn of haar leven. Toch rust hierop nog een groot taboe en bestaan er veel vooroordelen. Subjectief getekend neemt je mee in de wereld van stigma en zelf-stigma, gooit open, relativeert en houdt het publiek een spiegel voor.

 

Ontroering, verwondering, humor, wisselen elkaar in een snel tempo af in deze voorstelling met spel, zang, dans en muziek.

 

Speelduur: 60 minuten 
Voor wie: algemeen publiek
Locatie: kan overal worden gespeeld

Reacties

Knap hoe jullie het thema stigmatisering vanuit de diverse invalshoeken tonen. Aangrijpend confronterend, herkenbaar en humoristisch. En jullie prachtige spel !….. naturel en doorleefd in een hoge kwaliteit als collectief neergezet. De vormgeving is indrukwekkend: simpel en doeltreffend, met prima belichting, geluid en krachtige muziekfragmenten. Vooral ook voor sociaal/pedagogische/medische opleidingen lijkt ons deze voorstelling een stevige aanrader.

Met hartelijke groet van Eelco en Hennie Sixma

‘Ik zie heel veel voorstellingen, maar jullie boorden bij mij naar binnen. Dat zouden meer theatergroepen moeten durven en doen’

‘Jullie zijn zo’n lekker eigenzinnig cluppie, jullie bepalen zelf welke kant je opgaat en blijven trouw aan waar het jullie om gaat. Dat is nou empowerment!’

De firma zorgbehang heeft een hele waardevolle bijdrage geleverd aan de themadag Vier de verschillen bij de Belastingdienst op 6 april. Door de openheid en kwetsbaarheid van Stefanie, Anne Marijke en Lotte werd ik geraakt en uitgenodigd om zelf ook open te zijn. Ze speelden herkenbare situaties met humor. Collega’s werden ook voorzichtig open in het door Floortje goed begeleide nagesprek. Veel positieve reacties gehoord van collega’s. Een HR manager zei: ik was echt geraakt en het heeft mijn ogen geopend.¬†

Renate Stamsnieder